teleferik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
teleferik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Mayıs 2012 Perşembe

Piyer Loti - Eyüp Teleferik


Annemle Eyüp Sultan Camii'ne gittikten sonra Piyer Loti'ye çıkıp bir çay içmemek olmazdı. Daha önce hep yağmurlu havalara denk geldiğimden olsa gerek, yeniden teleferiğin fotoğraflarını çekmek istedim. 

Eyüp'ten yukarı doğru teleferiğe binmek biraz zor. Daha önce de gidip sırayı görünce vazgeçtiğim olmuştu. Eyüp'te kuyruk olmasına rağmen, Piyer Loti tarafında beklemeden teleferiğe binebiliyor insan. Tabii ki mezarlıktan aşağı doğru yürüyerek inmek de bir keyif, ama ben teleferik sever olunca ve hele de annem yanımda olunca, teleferiği tercih ediyoruz. 

Piyer Loti İstasyonu
Kabinlere 6 kişi rahatça sığabiliyor. Tek sorun, pencerelerin pleksiglas olması ve fotoğraf çekememek. 

Fotoğraf çekmeye çalışınca da ancak bu kadar oluyor.

Eyüp İstasyonu
Gittiğimizde Nisandı. En azından bir lale fotoğrafı eklemezsem olmaz diye düşündüm. 

19 Mart 2012 Pazartesi

Beyrut -Teleferik

Dün Antalya'daki teleferikten bahsedince, aklıma Beyrut'taki teleferik geldi. 

Bu fotoğraflar bayağı eski. Aralık 2008'de Lübnan'a ilk gidişimde çekmiştim. 


Lübnan'ın 20 kilometre kadar kuzeyinde, Harissa köyünün bulunduğu tepe üzerindeki Meryem Ana heykelinin ve yanındaki Maruni katedralinin (aşağıdaki fotoğrafta sağdaki camlı bina) olduğu alanda teleferiğin üst istasyonu var.
 

Teleferik 520 metre yükseklikten, 1,5 kilometrelik bir hatla 10 dakikada deniz seviyesine iniyor. 

 

Kabinler minicik. 4 kişi alıyor. Toplamda kaç kabin var bilmem, ama çok ziyaretçisi olduğundan bir süre sıra beklemek gerek. 



Beklemeye değiyor ama. Havada armut gibi sallanarak ve çevredeki binaların fazlaca yakınından geçerek Beyrut'u izlemek güzeldi. 



Pek heyecanlanıp video bile çekmişim. Fonda da o zamanlar Beyrut'ta her yerde durmadan çalan şarkı var: Nancy Ajram - Bitfakar Fi Eih. 


18 Mart 2012 Pazar

Olimpos (Tahtalı) Teleferik

Geçen hafta ailemi görmek için Antalya'daydım. Cumartesi günü İstanbul'dan bir arkadaş da bana katılınca bir araba kiralayıp biraz dolanalım istedik. 

Olimpos (Tahtalı) Teleferik'le başlayalım dedik. Dünyanın en uzun ikinci, Avrupa'nınsa en uzun teleferiği. 

Kemer'i geçip Olimpos sapağına varmadan sağdan bir yola girmek gerekiyor teleferiğe ulaşmak için. 8 kilometrelik bu biraz virajlı yoldan yavaş yavaş ilerleyerek denizden 726 metre yükseklikteki alt istasyona ulaşıyorsun. 



Seferler yarım saatte bir yapılıyor. Biz gittiğimizde bilet ücreti 30 liraydı. Şehirdeki tur şirketleri de teleferiğe ulaşım ve teleferik ücretini karşılayan turlar düzenliyorlar hafta sonları. Geçen yıl katıldığım turun fiyatı 40 liraydı mesela. 




Her kabin 80 kişi alıyor. Oturacak fazla yer yok ama zaten 726 metreden 2365 metreye 10 dakikada çıkıyor. 

Kabin çok rahat olsa da tek sorun, camın fazlaca yansıma yapması. O yüzden içeriden fotoğraf çekince kendi aksini de çekiyorsun istemeden. 



Üst istasyon beş katlı. İlk varılan katta genişçe bir açık alan var, çevreyi izlemek için. Biz gittiğimizde o kısım karla kaplıydı. Karın içinden tünelle geçmek de güzelmiş. 






İkinci ve üçüncü katta restoranlar var. Fiyatlar gayet makul. Bir kadeh şarap 8 lira, 1 bardak baileys 10 liraydı mesela. O yüzden, pahalı olduğunu sanıp da içmekten çekinmemek lazım. 

En üst katta bir seyir terası ve en alt katta da tuvaletler var. 

2365 metreye bu kadar inşaat malzemesinin neyle geldiğini merak ettik tabii. Yük helikopterleriyle taşımışlar ve inşaat 4 yıl sürmüş. 





En üstteki seyir terasından Alanya'dan Kumluca'ya bütün Antalya Körfezi görünüyor. Uçakla bulutların üstünden, içinden geçmek garip bir şey. Ama minik bir bulutun karşısında öylece durmak başka bir his. 

Arkadaysa Toroslar var. 




Özetle, görmek lazım.